Zaman
Bu bizi çağıran doğa
Bu ölüm sessizliği
Bizi Aşka davet eden akşam üstleri
Kırlangıç bahçeleri arasında gezinmeliyken bu erişkin çağımda
Uzun bir vakittir sancısını çekiyorum bir fikrin
Bir idealin
Tanrı Lutfudür
Bir gün toprak olmak istiyorum uyandığımda
Bir gün imparator Sezar
Savaş meydanlarında görmek istemeyeceğim parçalı insan yüzleri
Kucaklayıp öpebileceğim tazecik bakire kızlar
Toprak olduğum günler
Psikanaliz olarak değerlendirmeliler beni
Çocukluğuma falan inilsin
Kant, Freud okumuşun biri bilmiş bilmiş konuşsun
Gülüp geçeyim
Ama bu bir marifet gibiymiş gibi geçinmeyeyim
İhanet yüklü gemiler yanaşınca limana
Gözümüze ya sigara dumanı kaçar
Yada saman sapları
İhanetten ölmüştür Sezar
Öyle diyordu okuduğum kalınca bir kitapta
I. Murat da aşırı toz iyilikten
Kosova'da uzanırken akan kanı ince bir sızı
Ama bizi yaralayan hançer değil
Zamandır
Zamandır pençesinde cebelleştiğimiz
Alnım terli
Kangren ellerimle
El uzattım
Aman ha!
Kimler direnebilmiş ki
Ben direneceğim zamana.
Bir gün toprak olmak istiyorum uyandığımda bir gün Sezar ,insanı güzel tanımlamışsın tebrik ederim
YanıtlaSilTeşekkürler 🙂
SilGüzel
YanıtlaSil